:: پدرخوانده‌گی روسیه و کاسه گدایی صالحی، نشان از اقتدارِ رژیم؟

انتشار مطلبی با تیتر "ولادیمیر پوتین: ایران سلاح هسته‌ای نخواهد ساخت، چون ما نمی‌خواهیم" در سایت تابناک - که در سفر اخیر پوتین به اسراییل ابراز شده است - نشان آشکار از پدرخوانده‌گی روزافزونِ روسیه نسبت به رژیم جمهوری اسلامی دارد. حرف گنده و ترسناکی‌ست! این جمله دقیقا دارد می‌گوید که نخ این عروسک‌های خیمه شب بازیِ حاکم بر ایران، در دستان مافیای روسیه است. به عبارت روشن‌تر هر زمان و به هر شکل که روسیه بخواهد، آنها را می‌رقصاند! جای بسی تاسف است که تا خرخره در مرداب روسیه، این‌چنین گرفتار شده‌ایم. تضمین‌های جمهوری اسلامی مبنی بر عدم استفاده نظامی از غنی‌سازی اورانیوم، آنقدر آبکی، بی‌مایه و مکارانه است، که آقای پوتین باید متعهد شود و قسم آیه بخورد که ساخت سلاح هسته‌ای در دستور کار رژیم جمهوری اسلامی نیست. از سوی دیگر انجام چنین مذاکره ای بین مسکو و تل‌آویو، گویای ترس و وحشت رژیم تهران از حمله نظامی اسراییل است که واسطه‌ای مانند پوتین باید وساطت کند، تا اسراییل به ایران حمله نظامی نکند. پوچی تهدیدهای ایران مبنی بر حذف کردن رژیم اسراییل از صحنه‌ی روزگار، روز به روز از پرده برون می‌افتد و نشان بارز از آن دارد که ورق‌های رژیم همه سوخته است و دست‌اش کاملا خالی‌ست و همواره خواسته است با بلوف صندلی قدرت را حفظ کند! از سوی دیگر صالحی وزیر امور خارجه رژیم با کاسه گدایی، دست به دامان قبرس شده است که قرار است بزودی برای مدت ۶ ماه رییس دوره‌ای اتحادیه‌ی اروپا شود (دیپلماسی پویا!). حرکت‌های ملتمسانه‌ی دستگاه دیپلماسی رژیم برای به تعویق انداختن تحریم‌های اروپایی که قرار است از هفته‌ی آینده به اجرا درآید، نیز نشان از اثرات تخریبی کاغذپاره‌های شورای امنیت داشته و دارد که پیامد نابخردی حاکمان است! وای بر ما مردم و سرزمین‌مان ایران که این رژیم وابسته و نابخرد، قرار است از آن پاسداری کند: پدرخوانده‌گی روسیه و کاسه گدایی صالحی، آیا نشان از اقتدارِ رژیم دارد؟

نیروی شجاعت

یک سو شده مردم همگی گرم عبادت
مردان خدا در ره خود کرده اطاعت
از سوی دگر بس پی قدرت و ریاست
گه تخت حکومت و گهی تیغ ولایت
...
آلوده به خون است و سرگرم ضیافت
اما سخن از عدل خدا هست و دیانت
سرمایه فرهنگی و ثروت شده غارت
ظالم که ندارد خبر از شرم و خجالت

هرسو شده ناحقی و آزار و جنایت
از ظلمت و تاریکی شده روز قیامت
گر هست خدایی و نشسته به نظارت
کی بوده امیدی کند از بند رهایت

در این دل تاریکی و این عهد جهالت
کی بوده امیدی ز هر دین و بشارت
آیات پر از حیله و تعبیر و امامت
کی بوده نیازی به اینگونه رسالت

در دل پر از امید که خدا کرده قضاوت
مردم همه رنجور و کجا وقت عیادت
جمعی شده بر پا ولی گرم سیاست
امید کجا بوده از این نوع جماعت

بنشسته به جا و سخن از یأس و ندامت
کی بوده ز دانایی و از هوش و ذکاوت
مردم شده بیدار از این بوی کثافت
آواره ، پناهنده و جویای اقامت

هر گوشه دلیری شده بر پا ز شهامت
خلقی شده بیدار ز نیروی شجاعت
روشن دل و آزاده به بند است و اسارت
آزار دهند روح و جانش ز شرارت

آزاده چو برپاست و جویای عدالت
باید که به پا خاست ز هر سو به حمایت
بس بوده از این ظلمت و تزویر و خیانت
مردم بشوند حاکم مردم به نهایت

ا.ه.ل.ایرانی (اهلی) مهر

ادعای خبرگزاری وابسته به سپاه مانور مشترک ایران، چین و روسیه در آبهای سوریه!

هنوز نتیجه مذاکرات مسکو رسما اعلام نشده است و احتمالا تا غروب امروز و یا فردا (چهارشنبه) اعلام خواهد شد. اما از هم اکنون تحرکاتی آغاز شده و اخباری می رسد که نمی تواند عکس العمل تفاهم اتمی در مسکو باشد. این اخبار از تشدید حالت جنگی در منطقه و بویژه علیه ایران خبر می دهند. حرکت کشتی های جنگی روسیه به طرف سوریه، معنای دیگری ندارد جز این که اعلام منطقه پرواز ممنوع در سوریه و سپس حمله نظامی به آن جدی تر از گذشته شده است. همچنان که خبر و ادعای روز گذشته خبرگزاری فارس درباره یک مانور نظامی – جدا از این که این خبر صحت داشته باشد و یا نداشته باشد- نشان میدهد که حداقل جمهوری اسلامی در خبرسازی، حالت جنگی در ایران را می خواهد تلقین کند. خبرگزاری فارس، وابسته به سپاه در خبری که بیشتر آن ادعا و اوهام پروری است نوشت: یک مقام سوری(!) که نام وی فاش نشد، اعلام کرد که رزمایش مشترکی با حضور چهار کشور بزودی در خاک سوریه انجام می‌شود. (شاهد روباه دمش است البته) این رزمایش تا کمتر از یک ماه دیگر برگزار می شود و در آن نیروهای زمینی، دریای و هوایی و پدافند هوایی و موشکی حضور دارند. چین موافقت رسمی مصر را برای عبور 12 ناو چینی از کانال سوئز برای شرکت دراین مانور گرفته است. ناو اتمی روسیه و ناو هواپیمابر و زیردریایی و مین‌روب روسیه و «نبردناو»ها و زیردریایی‌های ایران نیز وارد آب‌های سوریه خواهند شد. قرار است موشک‌های دفاع ساحلی و پدافند هوایی سوریه نیز در این رزمایش آزمایش شود. گفته می‌شود، 90 هزار نیروی نظامی از چهار کشور در این رزمایش حضور دارند و از 400 هواپیما و 1000 تانک و صدها موشک در این رزمایش استفاده خواهد شد. این رزمایش برای پاکسازی کامل سوریه است. پیک نت 30 خـــــرداد

پیام ابوالفضل قدیانی از زندان اوین به مناسبت 25 خرداد جای هیچ مماشاتی نیست علی خامنه ای باید برود!

ابوالفضل قدیانی، عضوارشد رهبری سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی که در زندان کودتای 22 خرداد است در پیامی بمناسبت سالگرد ۲۵ خرداد ۸۸ از زندان اوین نوشت:
دردمندانه باید گفت در ایران امروز ما از پس یکصدوپنجاه سال مبارزه علیه حکومت فردی و خود سرانه همچنان مطالبۀ «یک کلمه» باقی است، شاهی بی محابا شاهی می کند و به تعبیر دیگر سلطان مطلق العنان بی پروا به سلطنت مطلقه مشغول است. کدام ناظر منصفی است که به ولایت فقیه بنگرد و ان را با سلطنت فقیه یکی نپندارد؟
کیست که اندکی از تاریخ این مملکت از تاریخ این مملکت آگاهی داشته باشد و در یک کلام علی خامنه ای را در همان جایگاهی نبیند که ناصرالدین شاه البته بدون پاره ای اختیارات فقهی و شرعی قرار داشت و حکمرانی می کرد.
صاحب این قلم به عنوان یکی از فعالان جان بر کف انقلاب اسلامی که از ابتدای جوانی سودای سرنگونی حکومت مطلقه و استقرار حاکمیت ملی را داشته، دردمندانه معتقد است که انقلاب اسلامی گرچه مرض سلطنت را با جراحی درمان کرد اما متاسفانه ویروس استبداد چندی بعد در قالب ولایت فقیه همچون طاعون یکبار دیگر به جان این ملت افتاد.
گنجاندن ولایت فقیه در قانون اساسی برآمده از سالها مبارزه و فداکاری را براستی باید «فاجعه انحراف» نام نهاد. انقلابی که در امتداد انقلاب مشروطه، نهضت ملی، قیام پانزده خرداد و مبارزات پس از آن، آرمان استقرار حق حاکمیت ملی و دموکراسی را پی گرفته بود ناگاه از درون خود با پدیده ای مواجه شد که بطور بنیادین با کرامت انسانی و آزادی افراد مخالفت و مباینت دارد.
جنبش اعتراضی سبز که مولود خرداد است در اساس قیام ملتی است علیه تحمیل ارادۀ حاکم خود رای به ارادۀ اکثریت قاطع شرکت کنندگان در انتخابات ریاست جمهوری ۸۸، حاکمی که با توسل به دروغ و نیرنگ و وارونه نمایی معنای حضور چشمگیر اقشار مختلف مردم در پای صندوق های رای قصد داشت از ساز و کار انتخابات نمایشی جهت اثبات مشروعیت خویش سر و سامان دهد. جنبش سبز چیزی نبوده و نیست جز حضور مستمر و ایستادگی آگاهانه و به دور از خشونت مردم علیه این نمایش رسوا، این جنبش در عین حال همچنان که پیوند تاریخی با سایر خیزش های ملی تاریخ معاصر ایران دارد به یک معنا ادامۀ منطقی حرکتی اصلاحی است که در خرداد ۷۶ و در پی “نه” قاطع مردم به کاندیدای ریاست جمهوری مطلوب رهبری که در حقیقت رای عدم اعتماد به وی بود شکل گرفت. جریانی که با در اختیار گرفتن قوه مجریه و چندی بعد مجلس ششم قصد داشت تا شعارهای اساسی و معطل مانده انقلاب اسلامی را از قبیل استقرار دموکراسی، آزادی، حاکمیت قانون، توسعه و رفاه را پیگیری کند.
با این همه ۸ سال تجربه اصلاح طلبی به دلائل مختلف از جمله عدم اتکای کافی و به موقع رهبران جریان اصلاحات به نیروی مردمی به سرمنزل مقصود نرسید و آنچنان که باید و شاید کامیاب نگردید. حضور گسترده مردم در انتخابات دهم ریاست جمهوری در واقع باز آزمائی امکان اصلاحات به وسیله دولت و از طریق انتخابات بود اما در عین حال آخرین فرصتی بود که آنها برای این امکان قایل می شوند.
اما از سوی دیگر جبهه استبداد بر پایه عدم شناخت از جامعۀ ایران و اشتباه محاسباتی تصور می کرد که دست کاری در آراء مردم هزینۀ چندانی نداشته و با قلب آراء به غُلب بدل خواهد شد اما مکرشان سرد بود و دامنگیر مستبد مزوّر شد.
نخستین جرقه های اعتراضی به شکل خود جوش اما در ابعادی وسیع بلافاصله پس از اعلام نتایج تقلبی آراء سراسرکشور را فرا گرفت و در این میان بی شک عامل پیش برنده و وحدت بخش چیزی نبود جز پیام امیدی که مردم معترض در ایستادگی و صراحت دو نامزد جریان اصلاحات موسوی و کروبی دریافت می کردند. و در آن روزهای سرنوشت نگاه به گذشته و تجربه اصلاحات ۸ ساله و فهم صحیح از موقعیت تاریخی بوجود آمده موجب شد تا از برکت اعتماد متقابل میان رهبران جریان اصلاحی و شهروندان معترض جنبشی متولد شود حیات بخش و امید آفرین که انشاءالله حامل دموکراسی و احیای کرامت ایران و ایرانی خواهد بود.
در تاریخچه کوتاه اما پر فراز و نشیب جنبش سبز، ۲۵ خرداد از همین روی واجد اهمیتی اساسی است. عده ای اهمیت ۲۵ خرداد را درآن می دانند که در این روز عظیم ترین تجمع غیر دولتی و اعتراضی تاریخ ایران شکل گرفته است و مبارزان حاضر در جریان انقلاب اسلامی نیز تایید می کنند که راهپیمائی های عظیم منتهی به پیروزی انقلاب اسلامی هیچکدام به این وسعت نبود. برخی دیگر از ناظران ۲۵ خرداد را از آن آن جهت نقطه عطفی در تاریخ تحولات سیاسی ایران می دانند که انبوه شهروندان معترض و ناراضی در شرایطی که در پی کودتای انتخاباتی، فعالیّت احزاب متوقف و بسیاری از فعالان سیاسی بازداشت شده بودند به شکلی خود انگیخته و با تکیه بر شیوه های نوین مبارزات مسالمت آمیز، شیوه مبارزه بدون خشونت را با سطح بالایی از آگاهی و اعتماد به نفس به نمایش گذاردند.
اینجانب اما ضمن تاکید بر این وجوه برجسته ۲۵ خرداد می خواهم اضافه کنم که اهمیّت این روز در آن بود که جریان اصلاحات تولدی دوباره یافت و تکیه گاه اصلی خود یعنی قدرت نیروی مردمی را بازیافت. اگر تا پیش از این مقطع اصلاح طلبان می کوشیدند ضمن انتقاد به قواعدی نظیر آنچه محدود کننده آزادی های مرتبط با حق تجمعات مسالمت آمیز است، پایبند باشند در ۲۵ خرداد اعلام شد که تنها ملاک معتبر و حاکم در میان جریان تمامیت خواه و اصلاح طلب از این پس صرفا قانون اساسی هر چند پر از اشکال و تناقض و آزادی ها و حقوق مصرح در فصل سوم آن خواهد بود. در ۲۵ خرداد هر چند که حاکمیت بارها اعلام می کرد که حضور در خیابان های آزادی و انقلاب غیر قانونی است اما دیگر این قبیل توسل های موذیانه به قوانین ناعادلانه گوشی برای شنیدن پیدا نمی کرد.
اصلاحات و اصلاح طلبان به عنوان حامیان جریان دموکراسی خواهی در ایران و با رهبری آقایان موسوی و کروبی مسیر تازه خود را بازیافتند و به پای مردمی که صادقانه به فراخوان آنها لبیک گفته بودند، ایستادند.
در واقع ۲۵ خرداد نقطه پایانی بود بر تفکری که می پنداشت اصلاحات بدون تکیه بر نیروی جنبش اجتماعی و صرفاً از طریق مذاکره و چانه زنی می تواند به جائی برسد.
از این پس جبهه استبداد و در راس آن ولی فقیه که مدعی بود در ایران حرف اول و آخر را می زند و به تعبیر خودش فصل الخطاب است با این واقعیت مواجه شد که از پس سال ها سرکوب و بسط خفقان و از خاکستر جنبش اصلاحی دوم خرداد اینک ققنوسی برخاسته که بزودی موجودیت او را نشانه خواهد گرفت.
به برکت ۲۵ خرداد و روزهای سرنوشت ساز دیگری از جمله عاشورای خونین ۸۸ و نیز ۲۵ بهمن ۸۹ امروز دیگر اصلاح طلبی بدون تمنای محو استبداد امری باطل و ادعایی رسواست. اگر آرمان اصلاحات تحقق آزادی خواهی و دموکراسی و تضمین حقوق بشر و کرامت شهروندان بدون هرگونه تبعیض است چگونه چنین مطالبه ای ضمن مماشات و امتیاز دهی یک جانبه به جبهه استبداد، بدست آمدنی است؟ البته بدیهی است که این سخن به منزله تایید شورش های بدون برنامه نیست که منجر به فروپاشی بروکراسی حاکم بر کشور شده و راه حل نهایی را در کف خیابان و یا تصرف چند ساختمان دولتی می داند، خیر این سخن تاکید دوباره بر آن است که هرگونه عقب نشینی مستبد تنها از طریق اعمال فشار بر او تحقق خواهد یافت و اقتضای ذات استبداد و خودکامگی جز این نیست که تنها در موقع و موضع استیصال حاضر است حداقلی از رعایت حقوق شهروندان و تضمین آزادی های آنان را به رسمیت بشناسد.
بنابراین اصلاحاتی که مدعی پایبندی به آرمان آزادی، قانون و دموکراسی است اما در افق نهائی خود نفی استبداد را ترسیم نکرده و به عبارت دقیقتر جایگاه و نقشی برای ولایت فقیه در سیاست کلان خود قائل است در یک کلام جز دروغی بیش نیست.
از پس تولد جنبش سبز و آن همه فداکاری و ایثار خون هائی که به ناحق به زمین ریخته شده و اوقات شریفی که در کنج سلول های زندان ها صرف شد بدون شک دیگر مجال برای مماشات با شخص اول مملکت و عامل اصلی تمامی این جرائم یعنی علی خامنه ای باقی نمانده است.
امروز هر حرکت اصلاحی و آزادی خواهانه ای که تقاضای همراهی مردم و البته سودای کامیابی دارد راهی جز انکار استبداد و مقاومت علیه او ندارد. در سوی مقابل همدستان و وابستگان به اقتدار دربار ولایت فقیه بایستی بدانند که آینده ایران از آن آزادی خواهان و سرنوشت ایران استقرار حاکمیت ملی و برقراری دموکراسی است فلذا بر تار عنکبوت خانه بنا نکنند. پیک نت 27 خـــــرداد91

درمیان اخبار شئی نورانی فاش شد تدارک حمله الکترونیکی به تاسیسات نظامی و اتمی ایران

در میان گزارش ها و اخبار گوناگونی که درباره پرواز شئی نورانی پنجشنبه شب بر فراز ایران، اسرائیل، لبنان و ارمنستان، در 48 ساعت گذشته منتشر شده، این خبر نیز بی آن که برجسته شود فاش شده است: "غرب در تدارک حملات الکترونیکی به تاسیسات نظامی و اتمی ایران است." تاکنون هیچ خبری دراین باره منتشر نشده بود و آنچه که درباره حمله نظامی به ایران گفته می شود متمرکز بود روی بمباران تاسیسات اتمی ایران، اما اکنون صحبت از حملات الکترونیکی است! آیا آزمایش موشکی روسیه، نوعی آمادگی برای شرکت در این حملات و یا دفع این حملات انجام شده است؟ در ایران، شئی نورانی همراه با صدای انفجار در آسمان تهران، تبريز، بهبهان و شمال شرق اهواز دیده شده و مردم، بویژه در بهبهان به خیابان ریختند. است. پیک نت 20 خـــــرداد