:: ممانعت پلیس از برگزاری نماز عید قربان اهل سنت

گزارش‌ها حاکی است که برگزاری نماز عید قربان اهل سنت در بسیاری از شهرهای بزرگ ایران، همانند سال‌های گذشته با ممانعت ماموران امنیتی همراه شد. اما با وجود محدودیت‌های ایجاد شده، در بسیاری از شهرها اهالی سنت روز دوشنبه ۱۶ آبان ماه نماز عید قربان را در فضایی همراه با ترس و هراس برگزار کردند. به گزارش پایگاه اطلاع رسانی اهل سنت ایران، سنی‌آنلاین، از یک شب پیش از فرا رسیدن عید قربان، پلیس امنیتی با مراجعه به برخی از ائمه جماعات نمازخانه‌ها، با هشدار به آنان، خواسته بود تا به اصرار از آنها تعهد بگیرد تا نماز عید قربان را برگزار نکنند، اما با این وجود آنها نماز را در برخی از نمازخانه‌ها برگزار کردند. در همین حال بسیاری از شاهدان عینی اعلام کرده‌اند که در شهرهایی که اهل سنت موفق به برگزاری نماز عید قربان در روز دوشنبه ۱۶ آبان ماه شده‌اند نیز ماموران امنیتی و پلیس با حضور در محل اقدام به تهیه فیلم و عکس از نمازگزاران کرده است. یک هفته پیش از عید قربان، ۱۴ نماینده فراکسیون نمایندگان اهل سنت مجلس، در نامه‌ای خطاب به محمود احمدی‌نژاد، از او خواستند ضمن دادن پاسخ به نامه قبلی آنها در خصوص ممانعت از برگزاری نماز عید فطر، در زمینه برگزاری نماز عید قربان اهل سنت تهران، دستورات لازم را به کارگزاران استانی صادر کند، اما رئیس جمهوری ایران این بار نیز نامه آنها را بی‌پاسخ گذاشت. پیشتر در شهریور ماه نیز در پی اعلام ممنوعیت برگزاری نماز عید فطر از سوی پلیس امنیت تهران، شماری از نمایندگان اهل سنت مجلس، در نامه‌ دیگری به آقای احمدی‌نژاد، خواستار فراهم شدن محلی برای برگزاری نماز تراویح و عید فطر در غرب تهران شدند. این نمایندگان از او خواسته بودند که دستور لازم را در این مورد به استاندار و مسئولان ابلاغ کند، اما رئیس جمهوری این نامه را نیز بی‌پاسخ گذاشته بود. در همین حال مولانا عبدالحمید، امام جمعه اهل سنت زاهدان نیز در خطبه‌های نماز عید قربان از تشدید فشارها بر اهل سنت به شدت انتقاد کرد. او با اشاره به محدودیت‌هایی که در برگزاری نماز عید قربان برای اهل سنت وجود دارد، از اینکه اهل سنت در شهر‌های بزرگ همچون اصفهان و تهران اجازه برگزاری نماز عید قربان را ندارند، ابراز تاسف کرد. امام جمعه اهل سنت زاهدان گفت که ما معمولا مشکلات خود را از تریبون عمومی اعلام نمی‌کنیم اما وقتی مورد بی‌مهری قرار می‌گیریم به ناچار زبان به گلایه می‌گشاییم.