۱۳۹۵ فروردین ۵, پنجشنبه

جشن نوروز‌ در‌ دوره‌ی عباسیان


جشن نوروز‌ در‌ دوره‌ی عباسیان بنا به تصریح محققان، نخستین باری که نوروز در دوره‌‌ی اسلامی شکوه و بزرگی خود را در دستگاه‌های رسمی همانند دوران باستان بـه دسـت آورد، دوره‌ی اول عباسی بود. در حقیقت نه تنها ایرانیان‌ آن‌ را بـه‌ رسم آیین باستانی جشن می‌گرفتند، بلکه یکی از جشن‌های عمومی بود و خلفا نیز در آن شرکت می‌کردند. البته پیش‌تر‌ از جمله در دوره‌ی خلافت امام علی(ع) اخباری از هدیه بردن دهقانان‌ برای‌ خلیفه هست‌ کـه امام علی(ع) این هدیه‌ی نوروز یا مهرگان را بـه بیت المال سپرد. برگزاری و رواج برخی ‌‌از‌ آداب و رسوم این جشن را در این دوره به تقلید از دورۀ ساسانی، می‌توان‌ از‌ لابه‌لای‌ منابع و اشعار شاعران یافت. از آن جا که خلفای عباسی در بسیاری از امور، آداب و رسوم‌ دوره‌ی ساسانی‌ را تقلید می‌کردند و بخش زیادی از رسوم نوروز از جمله‌ دریافت هدایای گران‌بها از بزرگان و امرای اسلامی را ادامه می‌دادند، این رسم آنچنان جا افتاده بود که حتی خلفا‌ گاهی از‌ مهمانان‌ خویش درباره‌‌ی هدایای آن‌ها پرس‌وجو می‌کردند و دفتری تدارک دیده بودند‌ تا‌ نام بازدیدکنندگان کاخ و هدایای‌شان در آن ثبت شود. آنان همچون پادشاهان ساسانی در تالار بار عام، با‌ شکوه‌ فراوان‌ جلوس و برپیشکشی هدایای نوروز نظارت می‌کردند، متوکل خود در نخستین روز،در تالار بزرگ‌ حاضرمی شد‌ و هدایای بزرگان را از نظر می گذراند.علاوه براین در این دوره نیز خلیفه هدایایی‌ از‌ جمله‌ اشیای ساخته شده از عنبر بین مردم توزیع می کرد. از دیگر رسوم رایـج در این‌ روز‌ مقلدان و بازیگرانی به نام اصـحاب السـماجه بودند که صورتک زده نزد خلیفه می رفتند‌ و او‌ برسرشان، سکه و گل و عطر می پاشید و آن‌ها برمی‌داشتند. همچنین به مناسبت نوروز به فرمان متوکل‌ پنج‌ میلیون سکه به رنگهای گوناگون ضرب و به صـورت هدایای نوروزی به درباریان اهـدا‌ کردند. علاوه‌ براین، رسم‌ بود بزرگان به همراه هدایای تقدیمی‌ شان به خلفا، نوشته‌هایی در مدح آن‌ها و تهنیت عید می‌ فرستادند. در منابع‌ به‌ بسیاری از این رسوم و تشریفات اشاره شده است. حتی رسم‌ تبریک‌ نوروز در بین مردم آن دوره نیز رواج داشت.به طوری که سعید بن حمید بختگان به یکی از دوستان خود نامه‌ ای در تبریک نوروز نوشت و گفت چون‌ من چیز قابلی نداشتم تا به رسم هدیه بفرستم، ناچار نامه‌ای در تهنیت این روز جانشین آن می‌سازم. همچنین، شاعرانی بودند کـه بـا سـرودن‌ شعر‌ در وصف نوروز به‌ مدح‌ خلفا و بزرگانی می‌ پرداختند که در رواج و اصـلاح تقویم کوشیده بودند. «شکرالله خاکرند و زهرا زردشت، مقاله "جشن‌های ایرانی در دورة اول عباسی (132- 232 ق)"، مجله جستارهای تاریخی، پاییز و زمستان 1390، شماره 4»

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر