اعتراف بی اعتراف

سیاست روز در ستون طنز ننجون نوشته: اول اینکه اعترافاتی که در شماره قبل از قول "ننجون" منتشر شده تحت فشار بوده فلذا وجاهت قانونی ندارد. دوم هم اینکه کدام یک از مسئولان کشور قول دادند و سر قولشان ماندند که ما نفر دوم باشیم؟ مگر آن مسئول که قول داده بود بابک زنجانی را از پا آویزان کند و اموال ملت را از حلقومش بیرون بکشد و بعد خودش را هم اعدام کند به وعده‌اش عمل کرد؟مگر آقای فلانی نگفته بود اسناد و مدارک آقای فلانی موجود است و ظرف هفتاد و دوساعت افشا می‌کنم؟ خب چرا افشا نکرد؟ طنزنویس افزوده: مگر آن یکی مسئول که وعده داده بود تنبان تورم را همچین پایین بکشد که مردم از شدت سرخوشی به شکل شنگول مآبانه‌ای از دریافت یارانه انصراف بدهند و یک مبلغی هم توی جیب دولت بگذارند به قولش وفا کرده است؟ آقاجان! زور که نیست. اعتراف نمی‌کنم. خیلی کارها کرده ام اما دلیلی ندارد که اعتراف کنم. هر وقت برادر خاوری پول های ملت را برداشت و گذاشت سرجایش من هم… در پایان ستون ننجون روزنامه سیاست روز آمده: بنابراین می‌زنم زیر قولم و قسمت دوم اعترافاتم را منتشر نمی‌کنم اما اگر تا آخر همین هفته قیمت تخم‌مرغ به نرخ قبلی برنگردد حتما افشاگری خواهم کرد. حق نشر عکس اعتماد Image caption کارتون جمال رحمتی. اعتماد حتی پشت روسها هم جهان ما را می بیند مرتضی سیمیاری در گزارش اصلی جامعه فردا با نقل نظرات ابراز شده توسط وزارت خارجه در علت رای ندادن ایران به قطعنامه محکومت میانمار در کشتار مسلمانان نوشته: رأی ندادن و دلایل وزارت امور خارجه تنها توجیه و یک بام و دو هوای ایرانی‌ها را نشان می‌دهد، ایران همواره اعلام کرده است که از ابتدای وقوع فاجعه انسانی درکنار مسلمانان میانمار ایستاده است. به نوشته این روزنامه نگار: مشکلات مسلمانان روهینگیا هم اتفاق تازه‌ای نیست، ولی پس از آخرین دور حملات سازمان یافته در برمه، در ایران طیف‌های مختلف سیاسی از اصولگرا تا اصلاح‌طلب به‌شدت نسبت به این واقعه واکنش نشان دادند، در خیابان‌های شهر‌های مختلف نیز تظاهرات منظمی شکل گرفت؛ تهران می‌گفت غربی‌ها و کشورهای اسلامی سکوت کرده‌اند و تنها این ایران است که از مسلمانان میانمار دفاع می‌کند. اما در همان روزها ایران از عربستان انتقاد می‌کرد که کاری برای مسلمانان روهینگیایی انجام نمی‌دهد اما از آن سو تمایلی به محکوم کردن چین و روسیه به‌عنوان دو متحد استراتژیک دولت میانمار ندارد. جامعه فردا در نهایت با اشاره به سوابق کار و همین سیاست کجدار و مریز نوشته: تهران وسایل امدادی برای منطقه درگیر فرستاد، اما عملا پس از مدتی ابتکار عمل ماجرا را به صورت کامل از دست داد و این ترکیه بود که وزیر خارجه‌اش را به برمه فرستاد و همسر اردوغان نیز میان پناهندگان حاضر شد و عملا نقش رهبری ماجرا در اختیار ترک‌ها قرار گرفت. غیبت ملاحظه کارانه