سالگرد راهپیمائی تاریخی 25 خرداد اشغال نظامی تهران یعنی ترس از تصرف شهر توسط مردم

موسوی و کروبی در حبس خانگی اند و جمع بزرگی از دولتمردان و کارگزاران دوران رهبری آیت الله خمینی زندانی. بسیاری از بازداشتی های دو سال اخیر نیز همچنان زندانی اند. هیچ نشریه و سایت فیلتر نشده ای نیز حق انتشار هیچ خبری از جنبش سبز و سالروزهای وقایع کودتای 22 خرداد را ندارد. علاوه بر جنگ گرم با مردم، جنگ سرد تبلیغاتی نیز بی وقفه از تریبون ها – روزنامه و صدا و سیما و نماز جمعه- ادامه دارد. یک تنه به قاضی می روند و راضی بر میگردند. بدین ترتیب باید باد در پرچم حکومت کودتا باشد و جنبش( به قول رهبر "فتنه") جمع شده باشد. اگر چنین است، چرا از 13 خرداد تا حالا سپاه و نیروی انتظامی، بسیج و نهادهای امنیتی به حال آماده باش اند؟ چرا خیابان ها در اشغال نظامی ها و انتظامی ها و اوباش لباس شخصی است؟ اگر جنبش اعتراضی متولد تهران است (بموجب آخرین ادعای رهبر) چرا همین آماده باش و حضور خیابانی- نظامی در مراکز استان ها دیده می شود؟ چرا دستور بستن مغازه ها در مراکز شهرها را میدهند؟ همین لشگرکشی خیابانی، گویای وجود و حضور جنبش نیست؟ این خود اعتراف به وحشت از حضور و حرکت میلیون ها معترض در خیابان ها نیست؟