۱۸ تیر ۱۳۷۸، نقطه عطفی در تاریخ جنبش های دانشجویی ایران است/سرکوب دانشجویان کوی دانشگاه، جنایتی بود که هیچ گاه از یاد و خاطره مردم ایران پاک نخواهد شد./یاد وخاطره کشته شدگان کوی دانشگاه را گرامی می دارم و بر مادران پارک لاله و خانواده های جان باختگان و آسیب دیدگان و زندانیان در بند حاکمیت تمامیت خواه جمهوری اسلامی، که جان و جهان خود را در راه آزادی کشور و آرمان های آزادی خواهانه مردم ایران به خطر انداختند، درود می فرستم./دلاوری های شما شیرزنان و دلیر مردان مبارز راه آزادی، شعله های جنبش آزادیخواهانه مردم ایران را فروزان تر نموده و پایه های این نظام مستبد و دانش ستیز را به لرزه انداخته است. /همچنین در فضای سرکوب و اختناق حاکم بر کشور، دانشجویان ایرانی برون مرز به منظور رساندن پیام جنبش دانشجویی به جهانیان، با استفاده از فضای حقیقی و مجازی همچون وبلاگ،شبکه های اجتماعی و رسانه های خبری بین المللی، وظیفه سنگینی را بر دوش دارند. /برخورد رژیم ولایت فقیه با خواسته های برحق دانشجویان، قلع وقمع شدید وحشیانه آنان بود که به کشته و مجروح شدن شمار زیادی از دانشجویان منجرگشت. بسیاری از دانشجویان به زندان افتادند و شکنجه شدند و پس از آن هم محروم ازتحصیل؛ برخی ناچار از ترک وطن بودند و امروز در سنگر مبارزه علیه جمهوری اسلامی و درمیان اپوزیسیون خارج از کشور هستند./یقین دارم که مبارزات آزادیخواهانه مردم کشورمان در راه دستیابی به حقوق بشر، مدرنیته، رفاه، عدالت اجتماعی، برابری، آزادی، دموکراسی و سکولاریسم، تنها با اتحاد در یک حرکت منسجم وملی، به ثمر خواهد نشست.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر